W latach 1994-1998 drużyna Prochu występowała na boiskach IV ligi radomsko-lubelskiej. Wśród rywali znajdowali się m. in. : Wisła Puławy, Hortex Ryki, Opolanin Opole Lubelskie, Mazowsze Grójec, Granit Bychawa, Stal Poniatowa, Czarni Dęblin, Orlęta Dęblin, Szydłowianka, Stal Kraśnik, Sygnał Lublin, Orzeł Wierzbica, Garbarnia Kurów, Broń Radom. Pogarszająca się sytuacja finansowa głównego dobrodzieju klubu, zakładu Pronit, nie pozostała bez wpływu na osiągane wyniki. Z każdym rokiem drużyna seniorów zajmowała coraz niższe miejsce w tabeli, co ostatecznie zakończyło się spadkiem w sezonie 1997/98 do ligi okręgowej. Już od samego początku rozgrywek Proch skazany był na degradację. Dodatkowo władze piłkarskie „wymyśliły” kolejną reorganizację, czego efektem był spadek aż 11 drużyn z IV ligi.

Na boiskach IV ligi piłkarze biało-zielonych występowali pod trenerskim dowództwem Jerzego Leszczyńskiego, Bolesława Strzemińskiego i Leszka Sekuły. Funkcję prezesa sprawował Andrzej Jarosz, którego w lutym 1998 zastąpił Zbigniew Miękus.

Wśród czołowych piłkarzy należy wymienić takie nazwiska jak: Jacek Nowak (niezwykle wierny biało-zielonym barwom, wraz z Prochem awansował do III ligi a potem przez cały okres IV ligi grał przy Sportowej), Sławomir Michalski, Mariusz Rzeszotek, Piotr Kielich, Grzegorz Machnio, Paweł Glimasiński, Grzegorz Zawadzki, Marcin Janik, Adam Droździkowski, Łukasz Wrochna czy bramkarze Leszek Boruch, Marcin Leszczyński.

Proch Pionki, rok 1995

stoją od lewej: Marcin Leszczyński, Wojciech Piorun, Rafał Banaszek, Grzegorz Zawadzki, Łukasz Wrochna, Jacek Gogacz, Daniel Mazur

poniżej od lewej: Piotr Kielich, Dariusz Kęska, Jacek Nowak, Mariusz Rzeszotek (leży), Sławomir Michalski, Grzegorz Machnio

            W omawianym okresie nie brakowało również miłych chwil. Najważniejszą z nich był jubileusz 70-cio lecia istnienia KS Proch Pionki. 29 września 1996 na stadionie przy ul. Sportowej odbył się wielki festyn, którego ukoronowaniem był mecz Oldboye Prochu kontra Orły Górskiego.

Oldboye Prochu – Orły Górskiego 2-8 (Zenon Marzec, Jan Makowiecki – Kupcewicz, Domarski, Wójtowicz, 2 Korynt, Kordysz, 2 Okoński)

Proch: Andrzej Warchoł, Zenon Marzec, Andrzej Jaskulski, Eugeniusz Haduch, Ryszard Kanadys, Adam Kanadys, Marian Pakuła, Zdzisław Słomka, Mirosław Rutkowski, Dariusz Galiński, Ryszard Śmigiel, Krzysztof Miśkiewicz, Jerzy Bandyk, Dariusz Stawski, Sławomir Matyga, Marek Dwurnik, Jan Makowiecki, Ireneusz Płachta, Grzegorz Machnio, Jacek Nowak, Kazimierz Duda, Antoni Buderkiewicz

Trenerzy: Henryk Zmitrowicz, Tadeusz Chmielewski

Orły Górskiego: Zygmunt Kalinowski, Zdzisław Kapka, Jerzy Kraska, Adam Musiał, Karol Kordysz, Ryszard Milewski, Hieronim Barczak, Lesław Ćmikiewicz, Tomasz Korynt, Jan Domarski, Mirosław Okoński, Dariusz Wójtowicz, Janusz Kupcewicz

Trener: Andrzej Strejlau

Proch Pionki, rok 1994

stoją od lewej: Jerzy Leszczyński (trener), Paweł Dróżdż, Adrian Pachocki, Marcin Leszczyński, Bogdan Kobus, Leszek Boruch, Rafał Stępień, Adam Droździkowski, Rafał Banaszek, Józef Bociarski (masażysta)

w dolnym rzędzie od lewej: Jacek Gogacz, Jacek Nowak, Grzegorz Machnio, Mariusz Rzeszotek, Sławomir Michalski, Sławomir Rutka, Artur Rybaniec, Grzegorz Zawadzki

            Lata 1998-2001 to walka w radomskiej lidze okręgowej. Z każdym sezonem seniorzy notowali coraz gorsze występy. Po upadku Pronitu sytuacja klubu stała się wręcz dramatyczna. Kolejny raz piłkarze w biało-zielonych trykotach zostali ofiarą reorganizacji rozgrywek. W sezonie 2000/01 utworzono okręgówkę składającą się z radomskich i warszawskich drużyn. Obok Prochu, Powiślanki, Zwolenianki, Orła czy Polonii Iłża, w lidze grały również Stalmex (obecnie GLKS) Nadarzyn, Jedność Żabieniec, KS II Piaseczno, Okęcie II Warszawa i Olimpia II Warszawa. Spośród 17 spotkań pierwszej rundy gracze Prochu wygrali tylko 2 i już po jesieni praktycznie przesądzili swoją degradację. Nie pomogły częste zmiany trenerów. W jednym tylko sezonie z Prochem pracowało aż 4 szkoleniowców (Tadeusz Chmielewski, Mirosław Rutkowski, Andrzej Iwanowski i Łukasz Wrochna). W rundzie rewanżowej odważnie postawiono na młodzież. Szansę dostawali 16-17 letni juniorzy, którzy w niektórych spotkaniach stanowili znaczną część składu. Na niewiele się to zdało i w 2001 „Prochownia” spadła do klasy A. Tak nisko w swojej historii nie była już dawno. Dodatkowo wyczerpujący sezon, w którym łącznie piłkarze rozegrali aż 34 mecze, wyjeżdżali na spotkania pod Warszawę, znacząco przyczynił się do uszczuplenia budżetu klubu. Lata 2000/01 trzeba uznać za jeden z najgorszych okresów w 85-cio letniej historii Klubu Sportowego Proch Pionki.

            Najgorszy okres dla klubu przyszedł latem 2001. Spore zadłużenie wobec sędziów, praktycznie brak pieniędzy na sprzęt, wyjazdy, nie mówiąc już o wypłatach dla piłkarzy. Wszystko to było pokłosiem "eksperymentu" polegającego na utworzeniu radomsko-warszawskiej okręgówki. Po spadku Proch miał prawie 600 złotych długu wobec związku. Istniały bardzo poważne obawy, że klub nie przystąpi do sezonu 2001/02 w klasie A. Pomimo wielu przeciwności, jesienią 2001 udało się zorganizować skromną imprezę z okazji 75-cio lecia istnienia. W towarzyskim meczu byli piłkarze Prochu zmierzyli się z Kadrą Radomskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej.

Proch Pionki – Kadra ROZPN 2-4 (2-2) Grzegorz Machnio, Andrzej Czaplarski – Dohojda, Senator, Cichawa, Bolek

Proch: Boruch (Dorociak, Matysiak) – Skóra, Molenda, Miękus, Sobolewski, Michalski, Rzeszotek, Nowak, Czaplarski, Janik, Machnio oraz M. Kęska, Bandyk, Mariusz Sztobryn, Marcin Sztobryn, Sułek

Trener: Jerzy Leszczyński

            Funkcję Prezesa KS Proch od 1999 sprawował Mirosław Lepa. Wyróżniającymi się zawodnikami w okresie występów w lidze okręgowej byli: Tomasz Pyrzyk, Dariusz Dorociak, Mariusz Rzeszotek, Łukasz Wrochna, Michał Wrochna, Daniel Fila, Mariusz Kęska, Sebastian Woźniak, Mariusz Marczewski, Łukasz Galiński, Konrad Miękus czy Jarosław Daraż.