Dziś mamy 21 września 2020 roku

Multimedia

Najbliższe wydarzenia

8. kolejka IV ligi grupa 1

sobota 19.09, godz. 11:00

Proch Pionki - Mszczonowianka Mszczonów 1:5 (0:3)

 

8. kolejka Radomskiej I Ligi Trampkarzy U-15 (2006)

sobota 19.09, godz. 12:00

Broń Radom - Proch Pionki 0:0

 

8. kolejka Radomskiej I Ligi Juniorów U-17 (2004)

sobota 19.09, godz. 14:00

Orlik-14 Radom - Proch Pionki 7:3 (3:0)

 

8. kolejka Radomskiej I Ligi Trampkarzy U-14 (2007)

niedziela 20.09, godz. 14:00

AS Radomiak Radom - Proch Pionki 12:0

 

5. kolejka Radomskiej II Ligi Młodzików U-12 grupa 1 (2009)

poniedziałek 21.09, godz. 17:00

Gryfia Mirów - Proch Pionki

 

III runda (1/8 finału) Mirax Pucharu Polski ROZPN

wtorek 22.09, godz. 16:30

Pilica Białobrzegi - Proch Pionki

Ostatni mecz

Proch Pionki 1:5 (0:3) Mszczonowianka Mszczonów
19 września Godzina 11:00

Galeria



Nasi sponsorzy

 


 

Historia Klubu Sportowego Proch Pionki od początku jego formalnego powstania w 1926 roku przez kolejnych ponad 70 lat związana była z Państwową Wytwórnią Prochu i późniejszym zakładem Pronit. To właśnie dzięki powstałej w 1925 roku w środku Puszczy Kozienickiej wytwórni prochu, mała osada Zagożdżon stała się miastem Pionki, a wraz z rozwojem fabryki dynamicznie rozwijały się inne dziedziny życia.

 

Klub Sportowy to oczywiście tworzący go ludzie. Do Zagożdżonu (w 1932 roku zmieniono nazwę na Pionki) przyjeżdżali robotnicy, inżynierowie, ekonomiści i specjaliści z wielu innych dziedzin. Wszystkich ściągała obietnica pracy w nowo powstałej Państwowej Wytwórni Prochu i Materiałów Kruszących. W ten właśnie sposób na przełomie stycznia i lutego 1925 roku do osady położonej w sercu Puszczy Kozienickiej trafił Wincenty Dróżdż. Z Częstochowy skąd pochodził, przywiózł nie tylko zapał do pracy w klubie sportowym i doświadczenia, które zdobył będąc wiceprezesem i jednym ze współzałożycieli fabrycznego klubu Victoria Częstochowa, ale też liczne grono sportowców i działaczy zarażonych działalnością sportową. Bronisław Rosak, Zygmunt Dzikowski, Jakub Wojciechowski, Henryk Malec, Arnold Wnuk, Henryk Kamieński, Konstanty Sichel, Józef Hauzer, Marian Zieliński, Zdzisław Lepa, Mieczysław Grzybowski, Władysław Jarczyński, Krogulski, Drachal, Kawka - to nazwiska ludzi, którzy tworzyli pierwsze lata historii Klubu Sportowego Proch.

 

 

Zarząd Klubu, dyrekcja Państwowej Wytwórni Prochu oraz sportowcy KS Proch na pamiątkowym zdjęciu.

 

Zalążki klubu sportowego zaczęły się tworzyć w 1925 roku. Młodzież szkolna i robotnicy w czasie wolnym od pracy zakładali dzikie drużyny i podejmowali rywalizację najpierw między sobą, a potem z zespołami z Radomia. Wiadomo, że istniały drużyny piłkarskie pod nazwami Sokół (od prochów myśliwskich) czy Orkan. Jednak dopiero aktywna działalność Wincentego Drożdża sformalizowała starania pionierów futbolu i doprowadziła do powołania w 1926 roku Klubu Sportowego Proch. Geneza nazwy jest oczywista. Proch pobudził małą osadę Zagożdżon do życia i sprawił, że przez kolejne lata ludziom żyło się dobrze i dostatnio.

 

 

Boisko do gry w piłkę nożną wraz z trybuną krytą i znajdującymi się pod nią szatniami i magazynami zostało zbudowane w 1929 roku. Istnieje do dzisiaj w tym samym miejscu, czyli w sąsiedztwie kościoła Św. Barbary na obecnej ulicy Sportowej.

 

Pierwsze boisko znajdowało się najprawdopodobniej na terenie wytwórni prochu w okolicach elektrowni, gdzie dzisiaj swoją siedzibę ma spółka PWKC. Był to nierówny, piaszczysty plac, o którym przedwojenni sprawozdawcy prasowi pisali "...Podokręg Radomski nie wiadomo na jakiej podstawie uznał i nazwał "plażę" piaszczystą boiskiem zdatnym do rozgrywek mistrzowskich. Laik sportowy przyzna, że bawienie się w sport wśród tumanów kurzu i piachu z "wilczymi dołami" jest nie tylko szkodliwe dla zdrowia i całości grających, lecz karygodne w najcięższym stopniu...". Sprawą honorową stało się więc przygotowanie nowego boiska. Szybko znaleziono miejsce przy kościele św. Barbary. Wytwórnia prochu w 10. rocznicę odzyskania niepodległości (listopad 1928) przekazała plac i rozpoczęła się szybka budowa. Oprócz boiska powstała również trybuna kryta dla ponad 200 osób, pod którą znajdowały się szatnie i magazyny. W ówczesnych latach to było prawdziwe novum i śmiało można napisać, że działacze KS Proch stanowili przykład dla innych.


Wincenty Dróżdż - założyciel KS Proch i Prezes Zarządu w latach 1926-1939 i 1945-1947

 

Urodził się 12 października 1898 roku w Częstochowie, a dokładniej na przedmieściach o nazwie Błeszno, z którym graniczyło osiedle Ostatni Grosz. Dlaczego to takie istotne? To właśnie tam w 1922 roku przy fabryce włókienniczej powstał klub Victoria, którego Dróżdż był wiceprezesem i jednym z założycieli…

Wincenty Dróżdż był z wykształcenia finansistą/księgowym/handlowcem. Absolwent prywatnego męskiego Gimnazjum Filologicznego Wincentego Szudejki w Częstochowie, maturzysta z czerwca 1918. Potem ukończył prywatne kursy handlowe i podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Na przełomie stycznia i lutego 1925 roku wraz z żoną Anielą przyjechał do ówczesnego Zagożdzonu, gdzie znalazł pracę w Państwowej Wytwórni Prochu i Materiałów Kruszących najpierw jako starszy księgowy, a potem szef Biura Kosztów Własnych. Z miejsca zaangażował się też w działalność sportową i społeczną. Scalił działające wcześniej na terenie fabryki dzikie drużyny piłkarskie pod nazwami Sokół (od prochów myśliwskich) czy Orkan i powołał do życia Klub Sportowy PROCH. Był nie tylko Prezesem, ale też sprawozdawcą prasowym i człowiekiem, którego rytm dnia wyznaczała praca na rzecz Klubu. W archiwach zachowały się dziesiątki zdjęć piłkarzy, tenisistów, hokeistów, bokserów, lekkoatletów, a na wszystkich z nich obecny jest Wincenty Dróżdż…

Poza pracą w wytwórni prochu i działalnością w Klubie, Prezes Prochu był również bardzo aktywnym społecznikiem zaangażowanym w wiele rozmaitych działań. Znajdował się wśród członków Komitetu Budowy Kościoła św. Barbary, w ramach Kasyna Urzędniczego organizował kino, koncerty, przedstawienia teatralne, nadzorował bibliotekę, przewodniczył Komisji Rewizyjnej w Kasie Pożyczkowo-Oszczędnościowej "Proch", udzielał się w Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP) czy Lidze Morskiej. Wielki orędownik Marszałka Piłsudskiego...

We wrześniu 1939 roku jako przewodniczący Zrzeszenia Rodzicielskiego uruchomił gimnazjum i liceum koedukacyjne, które działało do stycznia 1940 roku. W trakcie okupacji pracował w Nadleśnictwie Państwowym Zagożdżon. Po wojnie odbudowywał struktury KS Proch, gdzie ponownie został Prezesem; wytwórni prochu – był Dyrektorem Handlowym i Administracyjnym oraz drugim zastępcą Naczelnego Dyrektora PWP oraz gminy – w lutym 1945 wybrany przewodniczącym Gminnej Rady Narodowej, przeprowadzał wybory wójta i samorządu…

Chyba nie do końca "pasował" władzom komunistycznym. Odejście z funkcji Prezesa KS Proch było tłumaczone brakiem czasu, ale to tylko namiastka prawdy. Na pożegnanie otrzymał od Zarządu dyplom oraz tytuł dożywotniego Honorowego Prezesa Klubu. W maju 1949 roku odszedł z pracy w wytwórni prochu. Z miejsca stracił dotychczasowe mieszkanie służbowe i z konieczności najpierw przeprowadził się do Jedlni-Letnisko, a potem Radomia. Przez kolejne lata pracował w Radomiu, Wierzbicy i Skarżysku jako kierownik administracji w państwowym przedsiębiorstwie budownictwa przemysłowego, które zajmowało się m.in. budową cementowni w Wierzbicy. Zmarł 14 czerwca 1986 roku w Radomiu i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Komunalnym na Firleju...

 

 

Jakub Wojciechowski wraz z działaczami i piłkarzami drugiego przedwojennego klubu w mieście, Victorii Zagożdżon.

 

Jakub Wojciechowski – ur. 26 sierpnia 1900 roku w Łodzi, księgowy/prokurent, podoficer zawodowy Wojska Polskiego, jeden z założycieli i członek pierwszego Zarządu oraz pierwszej drużyny piłkarskiej Klubu Sportowego Proch. Społecznik silnie związany z Pionkami, skarbnik w PTTK, działacz w klubie Victoria Zagożdżon. Aktywny działacz Podokręgu Radom w piłce nożnej, którego od 1929 roku był prezesem. Od grudnia 1934 roku znalazł się w składzie pierwszego tymczasowego Zarządu Podokręgu Radom w hokeju na lodzie. W latach 1935-1938 Prezes klubu Broń Radom. Aresztowany w czerwcu 1940 roku, miesiąc później trafił do obozu koncentracyjnego Wewelsburg (transport z 17.07.1940), gdzie zginął w dniu 20 czerwca 1942 roku. Tragiczne wojenne losy rodziny Wojciechowskich: syn Zbigniew pseudonim "Pion" zginął w wieku 20 lat w Powstaniu Warszawskim 30 sierpnia 1944 roku w Zakładach Fiata, syn Andrzej pseudonim "Dziewiąty" - harcerz, zginął 10 sierpnia 1943 roku w walce z "własowcami" we wsi Ruda, pochowany na cmentarzu w Brodnicy.


05-04-2020 JaW
Komentowanie dozowolone wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników.